Dag Droom


Oh, wat zou ik willen geloven dat Wij de Goeien zijn.


Wat zou ik willen geloven dat we vertegenwoordigd worden door een groep goedmenende en zelf-denkende medeburgers, in contact met grote delen van onze samenleving, én met hun eigen gevoelens, die het oprecht goed menen met hun medemens, zonder zich daarom schijn-heilig op te stellen (het blijven mensen als jij en ik). Die zich niet bedienen van leugens, manipulatie en achterkamerpolitiek. Die luisteren, en daarna handelen in eer en geweten.


Wat zou ik willen geloven dat we geïnformeerd worden door een netwerk aan onafhankelijke media-initiatieven, met journalisten die in eigen naam spreken en steeds kritisch blijven tegenover propaganda. Die allerhande stemmen een forum bieden, en weerwoord bieden. Die feiten verifiëren, en desnoods tegen hun 'oversten' in gaan. Die complexe achtergronden schetsen, vaak zonder makkelijke antwoorden. In eer en geweten.


Hetzelfde wens ik voor onze wetenschappers, onze dokters en economen, onze psychologen en politologen, onze pedagogen en immunologen. Onze ambtenaren en middenvelders. Allen in eer en geweten handelend, in het volle licht.

Wat zou ik willen geloven dat de wapen-industrie en de farma-industrie en de banken het goed voor hebben met ons, en onze samenleving willen helpen om gezonder, vredevoller en gelukkiger te worden. In eer en geweten.


Wat zou ik willen geloven dat een groot deel van de aardbewoners in staat is om voorbij het eigen muurtje te kijken. Voorbij het eigen gemak, voorbij de makkelijke waarheden, niet voortdurend op de vlucht voor de pijn van het échte zijn. Mens naast zoveel andere wondere wezens. In liefde, in eer en in geweten.


.....


Ik geloof dat dat kan. Echt.

Maar we zijn er nog niet helemaal.

Komt wel.

Een kwestie van tijd. Misschien maar enkele generaties meer. Twee stappen vooruit, eentje achteruit. Kronkelend.

En intussen.... gaat het Leven verder. Al zovele duizenden jaren. In al haar mysterie en kracht en schoonheid en intuïtie en verbinding. Vrij ter beschikking.


Ik wil vanaf deze Lente daar zoveel mogelijk dankbaarheid voor voelen, en ernaar handelen. In dienst van het Leven. In Liefde, in Kwetsbaarheid, in Eer en Geweten.

Ploeterend en geraakt. Strijdend en zorgend, opbouwend en afbrekend. En zoveel mogelijk spelend en liefhebbend.

Steeds verder weg van de waan van de dag, van poppenkasten en van schermen.