Woorden in de mond

Logboek voor het nageslacht. Het Nieuwsblad, vrijdag 29 oktober 2021.


Journaliste Nina Bernaerts bezoekt lagere school Kleine Stan in Berchem. Daar interviewt zij vijf kinderen over de mondmaskerplicht die zij moeten ondergaan vanaf 8 november. Voor onbepaalde duur.


Noor (10 jaar) is geen voorstander van de mondmasker. Zij vindt een mondmasker benauwd, kan er moeilijker door ademen, kan dan niet goed praten en trekt zich meer terug. Ze wordt ook vlugger afgeleid.

Rafael (10) heeft quasi voortdurend last van een bedampte bril, en herinnert zich de gruwel van voetballen op de speelplaats mét plakkerig masker. Maar Rafael is flink, en verkiest dit lijden boven de verschillende quarantaines die hij al meemaakte.

Dries (11) vindt het mondmasker hardstikke vervelend, maar het is beter dan thuisonderwijs. Bij hem thuis waren ze namelijk vorig jaar met zes die tegelijk dezelfde computer nodig hadden dan, en dat schiet natuurlijk niet op. Hij hoopt wel dat corona snel verdwijnt.

Rik is al negen jaar, en is eigenlijk al immuun na een doorgemaakte besmette zonder symptomen vorig schooljaar. Dat masker moet straks ook voor hem weer op, en hij weet dat hij hierdoor de juf moeilijk zal verstaan, en de connectie met haar zal verliezen. Desondanks verliest hij de maskermarteling boven quarantaine.

Billie tenslotte, is 10 jaar. Zij verwoordt op geniale wijze, geheel spontaan en zonder influistering of verdraaiing door de journaliste, de Moraal van het Kindermartelverhaal, en hier citeer ik haar letterlijk: "Ik vind het eigenlijk oneerlijk dat wij nu gestraft worden voor de beslissingen van anderen. Er zijn veel mensen die zich niet aan de regels houden. En als iedereen gevaccineerd was, hadden wij geen mondmasker moeten opzetten. Kunnen ze dan niet beter het vaccin verplichten? Ik zou liever het vaccin krijgen dan een mondmasker op te zetten."

De smeekbede van de tienjarige Billie uit Berchem ("Waarom krijgen we geen prik?"), krijgt dan ook een welverdiende dikke kop, zowel op pagina 4-5, als op de voorpagina.

Dank je voor je boodschap Billie. Jij hebt het goed door. Jouw leeftijdsgenoten zullen door de overheid, en de meewerkende directies, leerkrachten én ouders, de volgende maanden lekker flink afzien. Jullie leervermogen zal krimpen, en jullie sociale angsten en depressies zullen ongeziene hoogten bereiken. Voor velen onder jullie zal het nog jaren duren om deze kindermishandeling (want dit is het uiteraard, volgens iédere gangbare definitie) te boven te komen.


De bedoeling van deze marteling is uiteraard om de ganse bevolking aan te zetten zich zo vlug mogelijk te laten (her)prikken. Zeker de ongeprikte volwassenen, die nu verantwoordelijk worden gesteld voor jullie pijn. En uiteraard ook alle kinderen vanaf vijf jaar, die de volgende maanden wellicht achter hun mRNAprikje mogen/moeten. Zodat jullie eindelijk die maskers mogen afzetten, en elkaars wezen, elkaars individualiteit, elkaars emoties weer mogen aanschouwen.

....

Ik ben als vader, jeugdwerker, mens honderd procent gedegouteerd door de huidige overheidspolitiek, en evenzeer door het schuldige zwijgen en de inertie van zovele medeburgers. Het.gaat.hier.om.onze.kinderen.

Nah! Dat moest er even uit, en ja, ik zie ook heel wat mensen die wakker zijn of wakker schieten en noodzakelijke burgerlijke ongehoorzaamheid voorbereiden. Deze waanzin stopt immers niet bij het welzijn van onze tienjarigen. De bodem is nog lange niet bereikt.


Liefde en Woede We shall overcome