De straffe klimaatuitspraken van Jill Peeters

Creëert klimaatvrouw Jill Peeters opzettelijk verwarring en angst met haar boodschap dat ons land ‘dubbel zo snel’ opwarmt als de rest van de wereld?


Jill Peeters liet vorige week optekenen in Het Laatste Nieuws:

“De wereldwijde opwarming van de wereld sinds 1850 zit nu gemiddeld op 1,1 graad Celsius. In België was het vorig jaar 1,95 graden warmer in vergelijking met 1850.”




Verandert het klimaat? Jazeker!

Eergisteren tweette een Westvlaamse boer nog het volgende:




Klimaatverandering is echt, en heeft behoorlijk straffe gevolgen, bijvoorbeeld voor de landbouw.

Waar er wél heel wat wetenschappelijk debat over bestaat, is a) hoe cyclisch deze veranderingen zijn doorheen de tijd, b) wat de impact is van een verhoogd co2-gehalte op de opwarming van de aarde, c) wat de impact van de mens is hierop, in casu via het gebruik van fossiele brandstoffen, en d) welke weerfenomenen niét meteen gelinkt zijn aan klimaatverandering. De media mogen dan wel poneren dat er 'wetenschappelijke consensus' bestaat over een Armageddon voor de mensheid als we niet meteen stoppen met individueel autogebruik of met warme douches of met stropdassen dragen, maar eigenlijk....is die er niet.

Dit zijn, in mijn ogen, nochtans extreem belangrijke vragen.


En tegelijk….merk ik dat het bijna als fout of 'extreemrechts' wordt aanzien om op zoek te gaan naar de juiste ordegrootte hiervan. We lijken te leven in een medialandschap dat als opdracht heeft meegekregen om werkelijk zoveel mogelijk angst aan te zwengelen, en zoveel te overdrijven als maar kan. Het doel heiligt de middelen, zoiets?


Een beetje dezelfde opzettelijke verwarring en overdrijving zoals de covidhysterie, zeg maar, waarbij we na bijna twee en een half jaar nog steeds geen onderscheid zien tussen ‘covidgehospitaliseerden’ met en door covid. Terwijl die eerste groep vaak groter is dan de tweede. Daarmee zeg ik toch ook niet dat covid niet bestaat, of geen probleem is. Enkel dat we als samenleving best op zoek gaan naar de échte cijfers, om daar ons beleid op te enten. Of is dat niet ‘post truth’ genoeg? Is dat al ‘klimaatontkenning’?


Terug naar Jill Peeters, de Sympathieke en Geloofwaardige weervrouw die sinds dit jaar de Vlamingen tegen betaling een klimaatgeweten moet schoppen. En dat doet ze met verve! Een bijna dubbele klimaatopwarming in België dan in de rest van de wereld! Als dàt geen nieuws is.


Neen, dat is geen nieuws.


Want exact hetzelfde wordt namelijk gezegd in van heel wat andere landen, en dit al enkele jaren.

In Canada bijvoorbeeld.

Of Australië.

Of Frankrijk .

Of Nederland .

Ook in het VK, China, Rusland, Zweden, Japan, Singapore, en ga zo maar verder.

(foto)


Hoe kan dat nu? Liegt onze Sympathieke en Geloofwaardige Jill Peeters dan?


Neen, Jill Peeters liegt niet. Maar onze deugniet verzwijgt iets belangrijks.


Het zit namelijk zo.

De temperatuur in onze wereld is tussen 1850 en 2022 globaal met zo’n 1,1 graad gestegen. In voorbije tijdperken waren er nog zo’n schommelingen, en de menselijke invloed hierop is nog wat onduidelijk, maar passons.

Die stijging is meer uitgesproken op het LAND dan op de ZEE. En wat minder in de tropen dan in landen erboven of beneden. Ben je nog mee?


Welnu. Zeventig procent van de oppervlakte op onze aarde bestaat uit zee, en dertig procent uit land.

Wanneer Jill het heeft over een dubbele opwarming van België dan het ‘gemiddelde’ op de wereld, dan vergelijkt ze België niét met andere landen, maar ….met een gemiddelde dat voornamelijk bestaat uit zee-temperaturen. En daar is de opwarming voorlopig iets meer dan een halve graad, op 170 jaar.


Ben je nog mee?


Wat ze dus eigenlijk zegt, is dat er meer opwarming is in België dan op zee, en die bewering gaat op voor ongeveer ieder land ter wereld, en die slimme bevinding wordt dan ook wereldwijd uitgespeeld, door de lokale 'klimaat-Jill's' van ieder land.







Jill spreekt dus strictu sensu de waarheid, en tegelijkertijd zorgt ze met haar vergelijking voor een behoorlijk dramatisch effect, dat geheel in de lijn lijkt te liggen met het internationaal mediabeleid van de laatste jaren.


Want geef toe. Is er de dag van vandaag nog één storm, harde regenbui, overstroming, droogteperiode, bliksem, hittegolf, hagelbui, sneeuwbui mogelijk zonder dat dit geframed wordt als zijnde “de schuld van de mensen”?





Zijn wij niet een beetje aan het overdrijven hier?


En er lijken nog enkele truukjes te bestaan. Zo was ik vorige zomer bijzonder geïntrigeerd door een hitterecord dat werd gemeten in Canada (https://www.columbian.com/news/2021/jun/27/vancouver-poised-to-break-all-time-heat-record-sunday/). En warempel, deze zomer is er wéér een recordtemperatuur opgemeten daar.


Twee keer gemeten OP Victoria Airport. Dus op een asfaltvlakte. Zou het daar een paar graden warmer kunnen zijn dan op pakweg een stuk weide of bos tien kilometer verder? Zoals de temperatuur in steden, omwille van al dat asfalt en beton in de zomer makkelijk enkele graden warmer is dan op het platteland?


Er bestaan een aantal regels voor meetstations, waarbij er onder meer wordt geëist dat die meetstations geen warmteverstorende elementen in hun directe omgeving hebben, zoals teveel ….asfalt, muren, beton, etc.

Blijkt nu volgens sommige kritische rapporten, dat er in de VS alvast heel wat meetstations zijn die zich niet langer houden aan die regels. Uit nonchalance, of… om meer dramatische effecten te creëren? Check gerust zelf dit rapport, wetende dat dit onderzoeksinstituut als doel heeft de klimaatverandering te relativeren, en mogelijks ook niet geheel en al onafhankelijk is. Maar echte cijfers en wetenschappelijke stellingen zijn steeds te toetsen, niet?


Of wat te zeggen over de ronduit dramatische Spaanse cijfers die de laatste weken werden verspreid in de media, met temperaturen boven de vijftig of zelfs zestig (60!) graden Celsius! Wie niet meteen begon te hyperventileren bij zo'n dramatisch bericht, kon misschien nog net beseffen dat hier sprake was van GRONDtemperaturen, en niet van LUCHTtemperaturen. En aan de grond, in de volle zon....is het makkelijk tien of twintig graden warmer dan in de lucht en in de schaduw (zoals een temperatuur hoort gemeten te worden, om te kunnen vergelijken met cijfers van de jaren voorheen).





Durven we het aan dergelijke methodologische vragen ook méé in het noodzakelijke klimaatdebat te steken, ipv het al op voorhand af te doen als ‘klimaatontkenning’?


Zoals ik in een vorig artikel al poneerde, wordt de huidige aangezwengelde klimaathysterie (los van de werkelijke mechanismen die spelen), en de Schuld en Schaamte die zij wil teweegbrengen bij iedere aardbewoner, handig bespeeld door een elite van rijkste beleggers en bedrijven, terwijl die laatsten zelf telkens opnieuw buiten schot blijven.

Ik durf zelfs meer zeggen: hoe meer schaamte, schuld en hysterie rond het klimaat worden aangezwengeld, hoe luider de roep klinkt tot een ‘klimaatnoodtoestand’. Die noodtoestand wordt momenteel meer en meer ingevuld, niet in het aanpakken van de grootste vervuilers, maar in het beperken van de beweging van de burgers. Er komen wellicht individuele koolstofkredieten met complete monitoring van de handel en wandel (en thermostaat) van iedere wereldburger. Massatoerisme en veeteelt worden dit jaar keihard aangepakt, terwijl de rijkste beleggers miljoenen hectares landbouwgrond aan het opkopen zijn, de notoire Bill Gates voorop. De befaamde Agenda 2030 wordt, in partnerschap tussen de Verenigde Naties en het Wereld Economisch Forum versneld uitgerold. En deze Agenda, dat weet ik intussen zeker, voorspelt weinig goeds voor de vrijheden en het welzijn van de gemiddelde aardbewoner, alle mooie woorden ten spijt.


Nieuw-Zeeland is, net als Canada en Nederland, één van de voorlopers van het Nieuwe Normaal, niet toevallig met leiders die het Wereld Economisch Forum heel genegen zijn, en niet bang zijn hun bevolking letterlijk op te offeren voor The Greater Good, zoals uitgestippeld door het grootkapitaal. Zo hadden en hébben NZ en Canada de strengste lockdownmaatregelen én prikplichten ter wereld, en aast Nederland op de status van World Food Hub, waarbij ze zelfs een groot deel van haar eigen traditionele boerenstand wenst te elimineren. Dit allemaal onder het mom van The Great Reset en vooral, Agenda 2030 en de zogenaamde Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties.





De vraag is dan natuurlijk weer: wie haalt hier voordeel uit? Voor mijn part mogen we zo rap als het kan overschakelen naar een veel duurzamer economie, met minder brol en véél spaarzamer gebruik van grondstoffen. Maar mag het dan alsjeblieft ook sociaal zijn, en hand in hand gaan met burgerlijke vrijheden en welvaart en welzijn voor zoveel mogelijk mensen.


En mag het alsjeblieft met Gezond Verstand zijn, met werkelijke cijfers en werkelijk wetenschappelijk debat? Zodat we niet enkel een groene en leefbare planeet helpen opbouwen, maar ook een rechtvaardige planeet?


Ik eindig dit artikel graag met een straffe mijmering van de bekende Schotse historicus Neil Oliver, die het zoveel mooier kan uitleggen.